Plosive bLowS

[:en]
Lauren Gault
March 28 – April 18, 2015

During her residency at Hotel Maria Kapel, Lauren Gault researched the idea of objects and materials as carriers of (non-physical) knowledge or experience. For this purpose the artist looked into the history of the city of Hoorn and its whale hunting past. During the seventeenth century whaling was a rather large industry in Hoorn; drawing many riches from the northern seas to the small harbour town. One of the most valuable resources coming from the hunt on whales was a substance called ‘spermaceti’; a kind of wax that is found in the head cavity of the sperm whale. This high quality wax had an enormous range of uses: from candles and cosmetics, to fertilizer and oil for train engines. Even NASA found use for the whale oil, and the famous Hubble Space Telescope – as well as many other man-made objects circulating our planet – contains this material in order to carry out its delicate operations. The wide use of the wax has caused the material to be embodied in many different places and times. This strange idea of the whale, this large unknowable thing from the sea, being ‘everywhere’, is uncanny, and the question arises if it is somehow possible to feel its presence through the objects it inhabits. Can this one material connect us to the past, the past to the present, and outer space to the deepest regions of the sea?

In an attempt to connect herself to other places, times and experiences, or even recreate the ways in which transferences can take place, the artist undertook several performative actions such as quite literally trying to listen to what the objects she encountered during her research have to say by recording their sound, only to end up with the sound of her handling them. Furthermore, Gault placed clay in several locations throughout Hoorn. The clay was left there for several days, absorbing its surroundings, becoming inscribed with it. When Gault retrieved the clay and brought it back to the chapel, she in a way took part of that location with it. The clay which was used in the works shown in the chapel is no longer ‘blank,’ but contains the knowledge of events that happened when the artist was absent. Thus, the clay has become a kind of ‘vessel of experience’. With the material’s direct relation to sculpture, these actions aim to question how meaning is inscribed into (art) objects, how content can be transferred to a viewer, and how unseen processes can be made visible or felt.

____

The exhibition contains the following materials:
Metal, clay that was left at the harbour in Hoorn, petroleum jelly, memory foam, towels, clear resin, acrylic, water, cold rubber, phosphorescent rubber eyeball toys, rubber matting, colour print, hair, Mexicans crystal balls opened by the artist after 80 million years after their creation, ground selenite, sound recording of sperm whale ear, teeth and scrimshaw samples, temporarily hosted museum sample of spermaceti (courtesy Westfries Museum and Scheepvaartmuseum Amsterdam).

The exhibition is accompanied by a publication and a performance to be launched and performed on April 18.

Lauren Gault (Belfast, 1986) lives and works in Glasgow. Gault has upcoming projects with Centre for Contemporary Art, Glasgow and Jupiter Artland as part of the Edinburgh Art Festival 2015. See also: www.laurengault.co.uk

  
Photos by: Gert-Jan van Rooij

 

Plosive blows has been made possible by the kind support of Mondriaan Fund, municipality Hoorn, Prins Bernhard Cultuurfonds Noord-Holland and Creative Scotland[:nl]
Lauren Gault
28 maart – 18 april, 2015

Tijdens haar residency bij Hotel Maria Kapel onderzocht Lauren Gault het idee van objecten en materialen als dragers van (niet-fysieke) kennis en ervaring. De kunstenaar onderzocht hiervoor onder andere de geschiedenis van de stad Hoorn en de Hoornse walvisvaart. Tijdens de zeventiende eeuw was de walvisvaart een vrij grote industrie in Hoorn die vele rijkdommen van de noordelijke zeeën naar de kleine havenstad bracht. Een van de meest waardevolle producten afkomstig van de jacht op walvissen was een stof die ‘spermaceti’ heet; een wasachtige substantie die uit de holte in de kop van de potvis wordt gewonnen. Deze was van hoge kwaliteit had een enorm scala aan toepassingen: van kaarsen en cosmetica, tot kunstmest en olie voor treinen. Zelfs NASA heeft gebruik gemaakt van de walvisolie, en de beroemde Hubble ruimtetelescoop – evenals vele andere door de mens gemaakte objecten die onze planeet omcirkelen – bevat dit materiaal om zijn delicate operaties uit te voeren. De uiteenlopende toepassingen van de spermaceti heeft ervoor gezorgd dat het materiaal tot verschillende periodes en zeer diverse plekken is doorgedrongen. Het vreemde idee dat de walvis – een groot, ongrijpbaar wezen uit de zee – overal aanwezig is, is uncanny en doet de vraag rijzen of het op een of andere manier mogelijk is om de aanwezigheid van de walvis te voelen in de objecten waarin de was is opgenomen. Kan dit materiaal ons verbinden met het verleden, het verleden met het heden, en de ruimte met de diepste regionen van de zee?

In een poging zichzelf te verbinden met andere plekken, tijdsperioden en ervaringen, of zelfs de manieren waarop een overdracht gecreëerd kan worden na te bootsen, ondernam de kunstenaar enkele performatieve acties zoals het letterlijk proberen te luisteren naar wat objecten die zij in haar onderzoek tegenkwam zeggen door hun geluid op te nemen, wat slechts resulteerde in het geluid van het hanteren van de voorwerpen. Daarnaast plaatste Gault klei op verschillende locaties in Hoorn. De klei werd enkele dagen achtergelaten om zo de omgeving in zich op te nemen. Wanneer Gault de klei terug bracht naar de kapel, nam ze een deel van die locatie met zich mee. Zo is de klei tot een soort ‘drager van de ervaring’ verworden. Door de relatie die het materiaal heeft met de beeldhouwkunst, bevraagt deze actie hoe een (kunst)object betekenis verkrijgt, hoe een inhoud kan worden overgedragen aan een toeschouwer en hoe onzichtbare processen zichtbaar of voelbaar kunnen worden gemaakt.

____

De tentoonstelling bevat de volgende materialen:
Metaal, klei dat werd achtergelaten in de haven van Hoorn, vaseline, traagschuim, handdoeken, heldere hars, acryl, water, koud rubber, fosforescerende rubberen speelgoedogen, rubberen matten, kleurenprint, haar, Mexicaanse kristalbollen die na 80 miljoen jaar door de kunstenaar zijn geopend, gemalen seleniet, geluidsopname van het oor en tanden van een potvis, geluidsopnamen van schelpenwerk. Daarnaast was de tentoonstellingsruimte de tijdelijke verblijfplaats van spermaceti (courtesy Westfries Museum en het Scheepvaartmuseum Amsterdam).

Bij de tentoonstelling hoort een publicatie en een performance die zullen worden gepresenteerd en opgevoerd op 18 april.

Lauren Gault (Belfast, 1986) woont en werkt in Glasgow. Gault heeft aankomende projecten bij Centre for Contemporary Art, Glasgow en Jupiter Artland als onderdeel van het Edinburgh Art Festival 2015. Zie ook: www.laurengault.co.uk

  
Fotografie door: Gert-Jan van Rooij

 

Plosive blows is mede mogelijk gemaakt door de steun van het Mondriaan Fonds, de gemeente Hoorn, het Prins Bernhard Cultuurfonds Noord-Holland en Creative Scotland[:]