Plosive bLowS


Lauren Gault
28 maart – 18 april, 2015

Tijdens haar residency bij Hotel Maria Kapel onderzocht Lauren Gault het idee van objecten en materialen als dragers van (niet-fysieke) kennis en ervaring. De kunstenaar onderzocht hiervoor onder andere de geschiedenis van de stad Hoorn en de Hoornse walvisvaart. Tijdens de zeventiende eeuw was de walvisvaart een vrij grote industrie in Hoorn die vele rijkdommen van de noordelijke zeeën naar de kleine havenstad bracht. Een van de meest waardevolle producten afkomstig van de jacht op walvissen was een stof die ‘spermaceti’ heet; een wasachtige substantie die uit de holte in de kop van de potvis wordt gewonnen. Deze was van hoge kwaliteit had een enorm scala aan toepassingen: van kaarsen en cosmetica, tot kunstmest en olie voor treinen. Zelfs NASA heeft gebruik gemaakt van de walvisolie, en de beroemde Hubble ruimtetelescoop – evenals vele andere door de mens gemaakte objecten die onze planeet omcirkelen – bevat dit materiaal om zijn delicate operaties uit te voeren. De uiteenlopende toepassingen van de spermaceti heeft ervoor gezorgd dat het materiaal tot verschillende periodes en zeer diverse plekken is doorgedrongen. Het vreemde idee dat de walvis – een groot, ongrijpbaar wezen uit de zee – overal aanwezig is, is uncanny en doet de vraag rijzen of het op een of andere manier mogelijk is om de aanwezigheid van de walvis te voelen in de objecten waarin de was is opgenomen. Kan dit materiaal ons verbinden met het verleden, het verleden met het heden, en de ruimte met de diepste regionen van de zee?

In een poging zichzelf te verbinden met andere plekken, tijdsperioden en ervaringen, of zelfs de manieren waarop een overdracht gecreëerd kan worden na te bootsen, ondernam de kunstenaar enkele performatieve acties zoals het letterlijk proberen te luisteren naar wat objecten die zij in haar onderzoek tegenkwam zeggen door hun geluid op te nemen, wat slechts resulteerde in het geluid van het hanteren van de voorwerpen. Daarnaast plaatste Gault klei op verschillende locaties in Hoorn. De klei werd enkele dagen achtergelaten om zo de omgeving in zich op te nemen. Wanneer Gault de klei terug bracht naar de kapel, nam ze een deel van die locatie met zich mee. Zo is de klei tot een soort ‘drager van de ervaring’ verworden. Door de relatie die het materiaal heeft met de beeldhouwkunst, bevraagt deze actie hoe een (kunst)object betekenis verkrijgt, hoe een inhoud kan worden overgedragen aan een toeschouwer en hoe onzichtbare processen zichtbaar of voelbaar kunnen worden gemaakt.

____

De tentoonstelling bevat de volgende materialen:
Metaal, klei dat werd achtergelaten in de haven van Hoorn, vaseline, traagschuim, handdoeken, heldere hars, acryl, water, koud rubber, fosforescerende rubberen speelgoedogen, rubberen matten, kleurenprint, haar, Mexicaanse kristalbollen die na 80 miljoen jaar door de kunstenaar zijn geopend, gemalen seleniet, geluidsopname van het oor en tanden van een potvis, geluidsopnamen van schelpenwerk. Daarnaast was de tentoonstellingsruimte de tijdelijke verblijfplaats van spermaceti (courtesy Westfries Museum en het Scheepvaartmuseum Amsterdam).

Bij de tentoonstelling hoort een publicatie en een performance die zullen worden gepresenteerd en opgevoerd op 18 april.

Lauren Gault (Belfast, 1986) woont en werkt in Glasgow. Gault heeft aankomende projecten bij Centre for Contemporary Art, Glasgow en Jupiter Artland als onderdeel van het Edinburgh Art Festival 2015. Zie ook: www.laurengault.co.uk

  
Fotografie door: Gert-Jan van Rooij

 

Plosive blows is mede mogelijk gemaakt door de steun van het Mondriaan Fonds, de gemeente Hoorn, het Prins Bernhard Cultuurfonds Noord-Holland en Creative Scotland