The Zero Revolution – Henk Peeters


31 oktober 2015

In deze film blikt kunstenaar Henk Peeters als oude man terug op zijn kunstenaarschap, zijn rol in ZERO en zijn relatie met Yayoi Kusama en anderen.

Het kunstenaarsnetwerk, waarbinnen Peeters samen met Jan Schoonhoven, Armando en Jan Henderikse de Nederlandse Nul-groep vormde, bracht in de jaren 50 en 60 met een radicaal vernieuwende houding een blijvende verandering in de kunstwereld teweeg. Na de Tweede Wereldoorlog reisde Henk Peeters door Europa en ontmoette hij gelijkgestemde kunstenaars als Lucio Fontana, Piero Manzoni, Yves Klein en Gunther Uecker in Italië, Frankrijk en Duitsland.

De film plaatst unieke archiefbeelden van de jonge Henk Peeters, Jan Schoonhoven, Armando en Jan Henderikse tegenover recente interviews. Zo zien we hoe de eerste reacties op hun werk een ware schokgolf in de kunstwereld veroorzaken: de ZERO-kunstenaars worden met hoongelach begroet. Ruim vijftig jaar later herrijst ZERO met grote tentoonstellingen in prestigieuze musea als het Guggenheim, de Martin-Gropius-Bau en het Stedelijk Museum.

Na het uiteenvallen van de beweging in 1966 richt Peeters zich op zijn docentschap aan de Arnhemse kunstacademie (het huidige ArtEZ). In de film vertellen oud-leerlingen Joke Robaard en Paul Damsté over zijn eigenzinnige manier van doceren. Weduwe Truus Peeters-Nienhuis haalt herinneringen op aan haar leven met Henk Peeters en aan de veelvuldige bezoeken van de ZERO-kunstenaars aan hun huis in Arnhem. Ad Petersen, oud-curator van het Stedelijk, vertelt over de laatste ZERO-tentoonstelling in het Stedelijk.

Henk Peeters tracht tot lang na het einde van ZERO trouw te blijven aan de ZERO-idealen, een streven dat onmogelijk blijkt wanneer zijn collectie ZERO-werken bij veilinghuis Sotheby’s onder de hamer gaat. De veiling is een groot succes, maar dat stemt de oude kunstenaar niet vrolijk. Zijn laatste woorden zijn daarbij treffend: ‘Ja, zo is die tijd. Zo gaat dat. En nu ben ik uitverkocht.’