GhOsT StoRiES


Laura Huertas Millán, Sandra Gamarra, Claudia Martínez Garay, Adrián Balseca, Gianfranco Piazzini, Ana Vaz, Arturo Kameya
Videoprogramma: woensdag 18 april
Inloop 19.30, aanvang 20.00 (gratis toegang)

In het kader van de tentoonstelling Ghosts don’t care if you believe in them (ook te bezoeken voorafgaand aan het programma) tonen kunstenaars Arturo Kameya en Claudia Martínez Garay een selectie video’s van Latijns-Amerikaanse kunstenaars waarin vormen van representatie van het koloniale verleden, etnografische ficties, identiteit en het leven na de dood centraal staan. Het videoprogramma concentreert zich op de overeenkomsten en verschillen tussen de visies van jonge Latijns-Amerikaanse kunstenaars die het discours rond het cultureel erfgoed en de hedendaagse praktijken binnen die context verkennen.

De geselecteerde kunstenaars zijn: Laura Huertas Millán, Sandra Gamarra, Claudia Martínez Garay, Adrián Balseca en Gianfranco Piazzini, Ana Vaz en een nieuw videowerk van Arturo Kameya dat hij tijdens zijn residency bij HMK maakte.

Laura Huertas Millán, Journey to a land otherwise known, (23 min)
Journey to a land otherwise known is opgenomen in een tropische kas in de Franse stad Lille en portretteert de verovering van Amerika door middel van een fictieve visuele uitbeelding, waarbij de personages kostuums en maskers dragen die zijn geïnspireerd door het Braziliaanse modernisme. De video is gearticuleerd aan de hand van een montage van teksten van de kolonisten Bernal Diaz del Castillo, Hans Staden, Jean de Léry en Charles de la Condamine en verzet zich tegen de gebruikelijke exotiserende ficties over verre oorden.

Adrián Balseca, Project for a Portrait (The Origin of Introduced Species), (10 min)
Project for a Portrait is het resultaat van een samenwerking tussen de kunstenaar en Segundo Teodoro Ruiz, een ambachtsman die oorspronkelijk uit de provincie Azuay in Ecuador komt en meer dan twintig jaar geleden naar de Galapagoseilanden verhuisde. Het project onderzoekt de menselijke aanwezigheid in de Ecuatoriaanse archipel en zijn relatie tot uitheemse soorten, en onthult het bestaande anachronisme in de wetenschappelijke categorieën ‘inheems’ en ‘uitheems’ die nog steeds in gebruik zijn.

Sandra Gamarra, Que tu Mano izquierda no sepa lo que hace la derecho (May your left hand not know what your right hand is doing), (12 min)
Gamarra’s werk analyseert de mechanismen van presentatie en distributie in kunstinstellingen, alsook het gebruik van picturale reproductie als een instrument voor onderzoek en bevraging. In deze video doet de kunstenaar een beroep op het veelvoud aan vragen over de identiteit en de praktijk van de schilderkunst door middel van een zeer eenvoudige picturale handeling. Samen met de begeleidende tekst speelt de video in op relatie tussen de noties van kopiëren, origineel, de simulatie tegen fictie, het zelf en de ander.

Claudia Martínez Garay, I will outlive you
Na het zien van een meer dan 1200 jaar oude vaas in het Etnologisch Museum in Berlijn begon de kunstenaar te speculeren over de geschiedenis van het artefact en de persoon die het afbeeldt: een Moche-gevangene, vlak voordat hij wordt opgeofferd. I will outlive you is een verkenning van het karakter van de gevangene door de verschillende transmutaties die het heeft ondergaan. De video stelt de vraag hoe een cultureel artefact wordt gecreëerd, bewaard, getransformeerd en verspreid, en hoe de processen van kolonialisme die beïnvloeden.

Gianfranco Piazzini, Por el Este sale el sol (The sun rises in the east), (12 min)
Por el este nace el sol is een visuele opsomming van ‘zwervend’ materiaal: video’s uit diverse bronnen sinds de jaren negentig, en teksten variërend van wetenschappelijke geschriften tot literaire bronnen, filmdialogen en poëtische bloemlezingen. Het materiaal wordt gereproduceerd door een audiorobot die reflecteert op de functie van het fysieke en symbolische geheugen, generatieaanpassing, sociale integratie en mimesis. In tegenstelling tot het idee van indoctrinatie wordt deze reeks beelden en audio geleid door onzekerheid, op zoek naar een ongrijpbare horizon.

Ana Vaz, Há Terra! (There Is Land!)
“Há terra! is een ontmoeting, een jacht, een diachronisch verhaal van kijken en worden. Net als in een achtervolging bouwt de video de spanning op tussen personage en land, land en karakter, roofdier en prooi.” Zo omschrijft Ana Vaz haar 16 mm cine-gedicht. De schoonheid van deze collage berust op de onmogelijkheid voor de toeschouwer om het verleden voorbij te laten gaan. Raadselachtig en koortsig pulseert de video met referenties uit een andere inspiratiebron voor Ana Vaz: het Cannibalist Manifesto van Oswald de Andrade (1928).

Arturo Kameya, Ghost don’t care if you believe in them
Ghost don’t care if you believe in them is gefilmd in musea in Lima, Amsterdam en Leiden en maakt deel uit van de huidige tentoonstelling in Hotel Maria Kapel. De video is een reeks reflecties op de conservering van objecten in culturele instellingen en onderzoekt overlappende narratieven tussen objecten van verschillende achtergronden en contexten. Het discours concentreert zich op de relatie tussen de plaats van herkomst van de objecten en het beleid waaraan ze momenteel zijn onderworpen. Een ander standpunt van de video heeft betrekking op de relatie tussen de arbeiders van het Natuurhistorisch Museum van Lima en de ruimte waarin ze werken, die zich voordoet als een soort bureaucratische limbo met replica’s van dode dieren.