Phoenix’s Last Song

Dorine van Meel
Tentoonstelling: 9 februari – 31 maart 2019

Met de tentoonstelling Phoenix’s Last Song bij HMK onderzoekt Dorine van Meel de visie op het kind als potentiële doorbreking van de status quo. In een ruimtevullende installatie, bestaande uit projecties van digitaal geproduceerde video’s, voert de kunstenaar de legende op van de feniks die vanuit het paradijs naar de aarde vliegt om daar te sterven. De voice-over spreekt van haar laatste lied, waarin de feniks zich richt tot het kind dat uit haar as zal worden geboren. Het lied is een oproep aan het kind om voorbij de machtsstructuren en waarden van deze wereld te denken en leven, en zo een nieuwe wereld te creëren die de huidige overstijgt.

De oude legende wordt opgevoerd tegen de achtergrond van onze hedendaagse wereld, die zich kenmerkt door extreme en groeiende ongelijkheden, aanhoudende crises en de opkomst van rechts nationalisme. Phoenix’s Last Song baseert zich op het werk van feministische denkers als Audre Lorde, Adrienne Rich, Simone de Beauvoir en Emma Goldman, die nadenken over de wijze waarop de opvoeding van kinderen bijdraagt aan het in stand houden van de bestaande kapitalistische, patriarchale en koloniale machtsstructuren. Zij kijken hoe, vanaf het allereerste begin al, de basis voor deze machtsstructuren wordt gelegd door instituten als de traditionele familie, onderwijsinstellingen, overheidsinstellingen en mediavormen.

Tegelijkertijd schrijft Audre Lorde: “All our children are outriders for a queendom not yet assured” – waarmee ze aangeeft dat als we willen nadenken over een wereld die breekt met de huidige, we onvermijdelijk ook moeten kijken naar de opvoeding en behandeling van onze kinderen. Ook Hannah Arendt ziet in het kind, als nieuwe mens, de potentie te breken met het bestaande en opnieuw te beginnen. “Freedom”, zo schrijft ze, “is identical with the capacity to begin” – en exemplarisch voor dat nieuwe begin is de geboorte.

Met de tentoonstelling Phoenix’s Last Song toont Van Meel op metaforische wijze haar visie op het ouderschap in een wereld die ze graag veranderd ziet: als mogelijkheid om vernieuwing voort te brengen. Het project legt de huidige machtsstructuren bloot, maar dient bovenal gezien te worden als een pleidooi om die nu en voor de toekomst het hoofd te bieden, als wereldburger, als ouder, als kind. Deze vertelling durft voorbij deze wereld te dromen.

De praktijk van Dorine van Meel bestaat uit doorlopend individueel en collectief onderzoek naar sociaal-politieke vraagstukken en maakt gebruik van feministische methodologiën. Haar werk combineert digitaal geproduceerde beelden – vaak apocalyptische landschappen – met een gecomponeerde soundtrack en teksten die door de kunstenaar zelf en andere vrouwelijke vertellers worden ingesproken. Met haar installaties wil de kunstenaar relaties leggen tussen het werk, de tentoonstellingsruimte en de kijker, zowel in de onmiddellijke ervaring als inhoud.

Als onderdeel van de tentoonstelling Phoenix’s Last Song heeft Sami El-Enany nieuwe muziek gecomponeerd. De voice-over hiervoor is ingesproken door Emma Bennett.

 

   

 

Kom meer te weten
HMK ziet het als haar taak om een breed publiek kennis te laten nemen van het ontstaansproces van onze tentoonstellingen en de onderwerpen die behandeld worden. Deze keer spreekt Dorine van Meel over haar tentoonstelling Phoenix’s Last Song en haar visie op het ouderschap.

 

Phoenix’s Last Song wordt mede mogelijk gemaakt door financiële ondersteuning van Mondriaan Fonds, Gemeente Hoorn and Stichting Stokroos.

Foto’s: Bart Treuren
Video: Wim Starkenburg