Working Potatoes

door Vibe Overgaard en Emilia Bergmark

Performatieve dinerlezing over werk en aardapppelen in een veranderende wereld

Zaterdag 22 februari, 18:30-21:00 uur

Working Potatoes is een performatieve dinerlezing aan een uitgebreid gedekte tafel in de Mariakapel. Naast een meesterlijk geserveerd driegangendiner gemaakt van het gewas van de traditionele arbeider, de aardappel, wordt de avond verder gevuld met een koor* en een lezing over de veranderende wereld van werk en de geschiedenis van de Solanaceae-familie, verteld door een aardappel van voorname afkomst. Working Potatoes becommentarieert op humoristische wijze de oorsprong van het kapitalisme, verhalen vertellen als een marktstrategie en de metafysica van werk.

Met dit project betreedt Hotel Maria Kapel [HMK] het derde hoofdstuk van Slow burn, een jaar lang onderzoeksprogramma over wat aandacht en zorg betekent – voor de kunstinstelling, voor kunstenaars, voor het publiek en voor onszelf. Na Space en Navigation HMK richt zich nu op het concept van Work. Dit hoofdstuk brengt vier kunstenaars samen die binnen hun artistieke praktijk, vanuit verschillende invalshoeken, onderzoek doen naar werk, zijn geschiedenis en de relaties en realiteiten die het produceert – hoe we werken, waarom we zo veel werken en de functie van werk in de hedendaagse samenleving. Eerst verwelkomt HMK Vibe Overgaard en Emilia Bergmark, gevolgd door Katherine MacBride en Kirsten Astrup in maart. Samen bezinnen de projecten binnen het thema Work zich andere manieren van leven, zijn en luisteren.

*Tijdens Working Potatoes zullen Merve Kılıçer, Dagmar Bosma, Nadia van Essen en Bergur Thomas Anderson komen een site-responsive performance opvoeren dat beweegt tussen het sacrale en seculiere.

Vibe Overgaard is een beeldend kunstenaar met een specifieke interesse in geschiedenis. Haar werk is gericht op een kritiek op de culturele normalisatie van de kapitalistische ideologie in de westerse samenleving. Ze werkt met installaties en performances en maakt gebruik van traditionele weergavestrategieën van etnografische musea als een visuele manifestatie van het verleden. Haar artistieke praktijk is verankerd in theorie en onderzoek met een marxistische benadering en ze is betrokken geweest bij verschillende projecten voor zelfgeorganiseerd onderwijs en kennisproductie.

Emilia Bergmark gebruikt het narratief van het dagelijks leven als bronmateriaal en in haar werk herschept ze fenomenologische waarnemingen in poëtische visuele anekdotes op basis van schrijven, installatie, film en drukwerk. Ze maakt absurd humoristische audio-installaties en sculpturen die reflecteren op manieren van werken, ecologische ineenstorting, esthetiek van het ontwerp en mogelijke toekomsten. Ze geeft ook les in onderzoek naar queer en feministische modellen voor samenwerking

.

Photography: Franzi Mueller Schmidt

1 Trackback