Finissage: On Labour, Leisure and Endurance

11 juli, 15.00-18.00 uur, Hotel Maria Kapel
Gratis toegang. Om er zeker van te zijn dat we ons houden aan de COVID-19-richtlijnen, rsvp dan hier

We doorstaan vele aspecten van het leven: het langzame verloop van COVID-19, disfunctionele relaties en slechte werkgevers, financiële onzekerheid, pandemieën, onderdrukking en ontgoocheling. Soms is verdragen gewoon doorgaan en vaak blijven we dromen van betere werelden.

Dit evenement viert het einde van de productie van Happier Than a Seagull With a French Fry, de nieuwste toevoeging aan Priscila Fernandes’ Labour Series en vraagt: welke rol speelt uithoudingsvermogen in de manier waarop we leven, werken en kunst maken?

Binnen performancekunst is er een lange geschiedenis van volharding en uithoudingsvermogen. Voor kunstenaar Marina Abramovic was het bedoeld als een manier om onszelf te uit te dagen, om een ​​test te formuleren. Een beproeving. In dit evenement verkennen we het idee van uithoudingsvermogen vanuit het perspectief van de kunstgeschiedenis en binnen twee uiteenlopende artistieke praktijken.

In het werk van Priscila Fernandes is uithoudingsvermogen nauw verbonden met arbeid. Haar doorlopende project Labour Series is een onderzoek naar de relatie tussen arbeid en vrije tijd en het werk dat ons leven eeuwenlang heeft gedomineerd. Van de vroege kinderjaren tot de volwassenheid zijn we opgeleid voor operationele inzetbaarheid en onze eigenwaarde wordt afgewogen tegen hoeveel we kunnen produceren en hoe succesvol we zijn. Zelfs onze vrije tijd en activiteiten zijn verbonden aan de arbeidsethos, met activiteiten die persoonlijk presteren, zelfdiscipline en zelfverbetering tot het uiterste bevorderen.

In deze tijden van een bijna volledige ineenstorting van de grenzen tussen werk, privéleven, gezelligheid, protest en tijd om te genieten, zal de kunstenaar nadenken over de veranden tussen werk, ons lichaam en de systemen die ze met elkaar verbinden.

Sands Murray-Wassink, die is uitgenodigd om deel te nemen aan het gesprek om na te denken over belichaming, uithoudingsvermogen en kunstgeschiedenis, is een body artist en schilder in wiens werk uithoudingsvermogen een grote rol speelt, zowel in vorm als inhoud. Zijn belangrijkste kunstmaterialen zijn immateriële maar voelbare dingen: emoties, gedachten, gevoelens, relaties en gedrag. Vaak verwijzen ze naar de subversieve performances van kunstenaars die onderdeel uitmaken van de tweede feministische golf van de jaren 70. De performances van Murray-Wassink, die hij ‘SURVIVAL ACCEPTANCE ART’ noemt, vormen een onderzoek naar en belichaamd geschiedenis en uithoudingsvermogen.

Priscila Fernandes (geb. 1981, Portugal) is een beeldend kunstenaar die woont en werkt in Rotterdam. Haar werk komt voort uit lopend onderzoek naar onderwijs, spel en de dialectiek van werk en vrije tijd. Ze werkt in een breed scala aan media – van video, installatie, geluid, beeldhouwkunst, tekenen, schilderen, fotografie tot tekst. Haar werk is op grote schaal tentoongesteld, onder meer op de Biënnale van São Paulo, Brazilië; Reykjavik Art Museum, IJsland; Museum Reina Sofia, Madrid; Henie-Onstad Kunstsenter, Noorwegen; en in Nederland bij TENT, Rotterdam en Stedelijk Museum Bureau Amsterdam.

Sands Murray-Wassink (geb. 1974, VS) is een schilder en body artist en parfumverzamelaar, gevestigd in Amsterdam sinds 1994. Zijn passie en voornaamste interesse is intersectionele feministische kunst met een focus op artiesten als Hannah Wilke, Adrian Piper en Carolee Schneemann. Momenteel is hij adviseur van de Mondriaan Stichting. Als gast resident bij de Rijksakademie -geïnitieerd en ondersteund door If I Can’t Dance, I Don’t Want To Part Of Your Revolution- werkt hij aan een opdracht die zijn hele archief in een proces van samenwerking als een performance activeert.

Marga van Mechelen is kunsthistorica en kunstcriticus. Van 1980 tot 2019 doceerde ze moderne en hedendaagse kunstgeschiedenis en visuele semiotiek aan de Universiteit van Amsterdam. Ze is specialist op het gebied van geschiedschrijving en semiotiek en heeft veel gepubliceerd, onder andere over performance-kunst, video en installatiekunst: De Appel. Performances, Installations, Video, Projects, 1975-1983 (2006), Art at Large. Through Performance and Installation Art (2013) en Migratory Signifiers. Encrypted Symbols. How Globalization Mobilizes Aesthetics (2015). Haar meest recente publicatie is A Critical History of Media Art in the Netherlands. Platforms, Policies, Technologies (i.s.m. Sanneke Huisman) uit 2019. Ze woont momenteel in Arnhem.

Foto: Bart Treuren